امسال، در فصل تازه‌ای از سفرمان، خواهیم آموخت که شناختِ خویش، نخستین گامِ دانایی است. قدم در راهی می‌گذاریم که در آن، هر کودک چون کاوشگری جست‌وجوگر، نقاط قوت و ضعف خود را خواهد شناخت و برای بهبود و رشد، نقشه‌ی عمل خویش را خواهد ساخت.
در کلاس‌های این سال، آینه‌ی رفتار خویش خواهیم شد؛ می‌آموزیم که هر حرکت و سخن ما، موجی می‌فرستد در دریای دل دیگران. پس می‌کوشیم تا تأثیر رفتارمان را بر احساس و اندیشه‌ی اطرافیان بسنجیم و جهان را نه تنها از نگاه خود، که از چشمان دیگران نیز ببینیم.
در مسیر روزهای گوناگون، با تعارض‌ها و ناکامی‌ها روبه‌رو خواهیم شد؛ اما این بار، شِکوه و شکایت را کنار می‌گذاریم و به جای آن، تاب‌آوری را می‌آموزیم. می‌آموزیم که صبر، شجاعتی پنهان است؛ و حلِ آرامِ اختلاف‌ها، نشانه‌ی بلوغ و خردمندی.
در گفت‌وگو با دوستان، زبان احترام را برمی‌گزینیم — تمسخر و تحقیر را وا می‌گذاریم و به جای آن، مهربانی را در کلام می‌کاریم.
در سفر روزمره‌ی زندگی، آداب را چراغ راه خویش قرار خواهیم داد؛ در غذا خوردن، ادب و نظم را تمرین خواهیم کرد، در معاشرت، لبخند و احترام را پیشه‌ی خویش می‌سازیم، و در کارهای گروهی، مسئولیت‌پذیری را می‌آموزیم تا هر یک، ستون استواری برای جمع باشیم.
چهارم، سالِ خویشتن‌شناسی و همدلی است؛ سالی که در آن، یاد می‌گیریم پیش از آن‌که جهان را دگرگون کنیم، خود را بفهمیم، مهربان‌تر شویم، و استوارتر بایستیم.